نجوای اطلسی

غوشت گناه نیست فقط جاییست که خودرا مییابم من از تو یه چیز را میخواهم فقط اینکه اغوشت را بر من حرام نکنی. تو هر چیز را که خواستی از من گرفتی ولی فقط این خواسته را از یک مجنون دربهدر وبی کس گوش کن اغوش تو گناه نیست . چشمهایی که از زور حرص وحسادت رنگ زشتی را به خوئد گرفته ولبهایی که زمزمه میشود وانگشتهایی که به سوی ما نشانه گرفته شده اند . من کار به کار مردم ندارم ولیی همه انها میخواهند تورا از من بگیرند من اگر حتی جایی برای زندگی نداشته باشم اغوش تو بهترین جا برای زندگی است پس اغوشت را از من نگیر.

                           اعجاز نگاه گرم اورا دیدم

                امروز به باغ عشق از صدها گل

                                   تنها گل خنده های اورا چیدم

              امروز پراز ترانه ابریز از شور

                             برمرگ سکوت بار ها خندیدم

                          امروز به اعتبار عشقی سرشار

                                   بر وسعت قلب خویش بالیدم

                                   امروز سپیده در نگاهم  جاری است

                                                    امروز دوباره عشق را فهمیدم

رازت را به من بگو…

دستت را به من بده….

من با غربت تو اشنا هستم.

روزي به من گفتي

كه هركس در زندگي

رازهايي با خود دارد

كه نياز به گفتن نمي يابند.

و ان راز تو بود

كه سال ها با خود

همراهش كردي.

امروز خود را سبك بار

به دست زندگي بسپار

و بگو ان چه را

ناگفته نگاه داشته اي.

نياز تو براي سبكباري

گفتن ان راز است

   زندگی یعنی گذر از جاده ای پر ماجرا

       زندگی یعنی یعنی یک دفتر پر خاطره

           زندگی یعنی سرود مهر را معنا شدن

               زندگی یعنی عشق را پیدا شدن

                   زندگی یعنی تلاش دستهای پر امید

                         زندگی یعنی همین یعنی همین 

                                                   قفسی تنگ پر از تنهایی

                   چه خوب است لحظه غفلت ان زندانبان

                                                                    وبعداز ان هم

                                          پرواز پرواز

به سوختن شمع نگاه میکنم وپروانه را میبینم که چگونه دورش می چرخد

ساعت۱.۰ میشود او می اید وعطر تنش همه جارا فرامیگرد اودر بوته زار های گل شقایق فرود می اید

وگلهای شقایق با عطر تن او جانی دوباره میگرند

همه میگویند مانند شقایق اتشین است

ساعت ۲و۳و۴...........وتمام میشود

صندلی چوبی شکسته ام را جلوی پنجره انتظار میگذارم ودستانم را جلوی پنجره میگذارم وبه بوته های

گل شقایق مینگرم به انجاکه اب زردی خورشید را در خودش اشکار میسازد

تا من وتو بفهمیم زندگی این است

وقتی دو عاشق به هم میرسند دنیا زود تمام میشود

.اگر کسی به کسی نرسد دنیا همانند مردابی است که هر لحظه بیشتر بیشتر در ان فرو میرویم

به راست پای ثانیه ها لنگ میشود وقتی دلی برای دلی تنگ میشود