Every thing is Wrong for All

داستان 3 خطی

ewa — Mon, 21 Jul 2008 14:59:18 GMT

دلم فقط يك مشت پلو با جقول بقول مي خواست با كمي نمك.

سيگار رو بدون توجه به سيگار روشن كردم،دختر بازي كردم بدون توجه به مامانم كه بغلم وايساده بود.

ماشين در پي ماشين بعدي بدون قيد و بند رد مي شد،چشمك مي زدم همونجور كه با چرب زبونيم تورم پر بود. اي به درك اين نشد منم مي رم بعدي بي هيچ قيد و بندي.

نمي فهمم ملت چرا ازدواج مي كنن؟...بعدش قهر مي كنن و وقت دوري كه ميرسه بوي دماغ سوخته مياد... وقتي باباي اكتورم منت كشيد اين رو ديدم تو نامه اش:

نقش بازي نمي كنم ، به خدا راست مي گم...تمام حرفايي كه بهت زدم.
كاش فقط يه بار ديگه مي خوندي و مي موندي پهلوم..."حديث دوست داشتن من
عشق فرهاد رو شرمنده كرده بود.‌" كاش لحظه اي ، فقط لحظه اي به جايم بودي...

آدم از باباي من خر تر...؟ من بميرم هم از اين دروغ ها سر هم نمي كنم و نخواهم كرد.

دو دل بودم...داشتم گيتارم رو كوك مي كردم.

فهميدم كه دقيقا همون چيزي شدم كه نبايد مي شدم.

احساس كردم تپش قلبم پيرهنم رو تكون مي ده.

از نگاه آدم ها احساسشون رو فهميدم، ديگه مرزي برام نمونده بود.

گمونم منم مثل همه خر شدم... با تمام وجود دقيقا عين معتاد دوري موادم رو مي ديدم و سرمايي كه داشت با بدنم ور مي رفت سرمايي كه دستاش بوي دستاي بابام رو مي داد...

نامه نوشتم،تمبر را داشتم مي چسباندم كه غم درب خانه را با لگد شكست و داخل شد،نكبت به من دستبند زد و مرا به جايي برد كه همه ي غول هاي بدي در آنجا بودند.

و در آن روشنايي روز تنهايي به من جامي از لذت تاريكي خوراند.

حرفهاي نيمه كاره ام در حال بوسه زدن بر زمين پر گرد و خاك اتاقم بود.

شاید باشد آرزوی بی انتهای من و یا بغضی که هیچ گاه از آن بارانی نمی بارد.
می تواند رسیدن باشد به هر آنچه که نرسیدم و یا صدای قدم هایی باشد که متعلق به ستونهاي خودش نیست. آری برايم عشقی ست که با صد هزار آرزوی آشکار پنهان باقی میماند.

روي صندلي راحتي ولو شده بود و دستاش از دو طرف آويزون بود.

كمر بندش باز شده و زيپش پايين بود، شايد براي آخرين شاش.

چيزي كه محرز بود اين بود كه اون مرده بود.

از آخرين صحنه هايي بود كه وقتي از اتاقم پرتم مي كردن بيرون از بابام ديدم و ياد اولين صحنه اي كه فرق چنداني با اين نمی کرد افتادم٬توی راه که من رو می بردن به ناکجا همیشه به این فکر می کردم که بابام مرده بود یا نه؟! گرچه!!فرق چندانی هم نمی کرد٬مهم این بود که دیگه چیزی به باز شدن زیپ من نمونده بود با این تفاوت که دستام توی دستبند بود که بازم فرق چندانی نمی کرد.

کیهان

سحر گیلاسیان

روهام Nothing

کاوه

Lover

مونا

درباره در ادامه...

وقتی همه ... وقتی هیچ

ewa — Fri, 18 Jul 2008 16:09:18 GMT

در شب...

توتی از درخت قلت خورد و بر روی دل سیاه قاتل افتاد.

از روی دل قاتل هم قلت خورد و بر روی جمجمه ی پوسیده ای افتاد و همان جا ماند.

باران بارید.

قطره ای از درخت قلت خورد و بر روی توت روی جمجمه ترکید.

باد وزید.

نسیمی از بین ریش قاتل سیاه دل قلت خورد و بر روی توت روی جمجمه نشست.

خورشید رسید.

باریکه ای از لابه لای شاخ و برگ های درخت و پس از بازتاب از خنجر قاتل سیاه دل بر روی توت روی جمجمه پاشید.

بعد از مدتی چند٬ توت روی جمجمه بزرگترین و آبدار ترین و شیرین ترین توت بین همگان شناخته شد.

توت ناراحت بود.

چون تنها بود.

کرمی از بین چشمان جمجمه سعی بر رسیدن به فرق سر جمجمه داشت تا آفتابی بگیرد.

سعی می کرد.

او هم مثل توت سختی زیادی کشید و سعی فراوان کرد تا به فرق سر رسید٬نزدیک توت.

توت داشت گریه می کرد.

کرم پرسید دردت چیست؟

توت گفت خدا مرا از بهشت راند.

کرم نگاهی کرد و گفت تو که بهترین شدی!

توت گفت نمی خواهم٬بقیه مرا مدام ستایش میکنند ولی دردم را نمی دانند.

کرم گفت دردت چیست؟

توت گفت تنها شده ام.

کرم گفت من همدمت می شوم اگر بخواهی.

توت هیجان زده شد و فریاد زد راست می گویی؟

کرم گفت آری من شکمت را پاره می کنم و در آنجا با تو می مانم و زندگی می کنم و بچه میاورم٬آخر می دانی که اکنون دیگر فصل فصل جفت گیری ست.

توت گفت با کمال میل می پذیرم٬آیا تو آماده ای؟

کرم گفت البته

کرم شکم توت را پاره می کند.

توت گفت اکنون دیگر سحر است٬تو در آنجا بخواب که صبح با تو کارها خواهم داشت.

کرم بچه هایش را در شکم توت بدنیا آورد و خوابید.

صبح قاتل سیاه دل با اولین صدای نعره ی خر و پف خود بعد از ساعتها خواب از جا پرید.

خرناسی کشید و دهان راسوی خود را بیضی کرد.

دستان بزرگ و پشمالوی سیاه خود را کشید تا صدا های فرچ و قروچ استخوان هایش کرم ها را نیم خیز کرد.

توت آرمیده بود.

قاتل سیاه دل گرسنه بود.

شکمش غر غر می کرد.

فاصله ی دل توت با دل قاتل هم خیلی زیاد نزدیک بود و هم خیلی زیاد دور.

توت را دید و چشمانش جا خورد.

چشمانش را مالید.

درست دید٬بزرگ ترین و زیبا ترین توت دنیا را در عمر خونین خود دید.

توت را برداشت٬زبان زشتش که به انواع و اقسام ناسزا ها آلوده بود طعم وی را چشید.

توت هنوز آرمیده بود.

کرم ها سراسیمه به بیرون جستند و بر گلوی قاتل معلق شدند.

صورت قاتل بنفش شد٬توت را آنی قورت داد.

کرم ها هم به تخریب قاتل مشغول شدند.

قاتل درجا مرد ولی روحی پر نکشید.

توت هنوز آرمیده بود.

کرم ها در آن تاریکی به دنبال توت می گشتند.

توت دیگر مادام آرمیده بود و صدای گریه اش در بین آشیانه ی قاتل بگوش نمی رسید.

صدای کرم ها خروسی شده بود و حنجره ای برای فریاد های بعدی برایشان نمانده بود.

سالیان سال گذشت.

اسکلتی پر از دوده و فرسوده زیر درخت یک قول٬دو قول بازی می کرد.

جمجمه اش مانده بود تنها.

در روز...

توتی از درختی قلت خورد و بر روی دل سیاه قاتل دیگری افتاد.

از روی دل قاتل هم قلت خورد و بر روی جمجمه ی پوسیده ای افتاد و همان جا ماند...

کیهان

Every thing is Wrong for All

ewa — Fri, 18 Jul 2008 15:00:18 GMT

به معنی همه چیز برای همه اشتباه است.

اولی که می خواستم اسم وبلاگ انتخاب کنم٬گفتم بهتره مخفف یک جمله باشه بعدش گفتم هم مخفف باشه و هم جلف٬پس EWA رو انتخاب کردم...

وبلاگ رو درست کردم بدونه اینکه فکر کرده باشم مخفف چی می تونه باشه.

بعد این جمله مثل جرقه توی ذهن من تداعی شد. Every thing is Wrong for All

همه چیز برای همه اشتباه است: این جمله برام چنان غریب نبود٬اون روزها که این وبلاگ رو درست می کردم٬خیلی افتاده بودم توی حس اینکه کارای بزرگان دنیا یک اشتباه محض بوده٬اصلا بدنیا اومدن اونا یک اشتباه بزرگ بشری هست٬می گفتم با خودم: الان انیشتن نبود٬چی می شد؟ جوابم به خودم: هی چی الان هم تو سری خور نبودم و هم شاگرد زرنگ مدرسه خیالش راحت تر بود.

دلیل این که این پست رو نوشتم دو تا بود.

اول:بخاطر یکی از دوستان که درخواست کرده بودن که توضیح بدم.

دوم:بدلیل درگذشت خسرو شکیبایی صاحب سبک سینمای ایران که یک جورایی به این پست ربط داشت.

بلاخره بعد از مدتها برادرم هم قاطی مرغ ها شد و یک وبلاگ درست کرد اگر مایلید به لینک زیر برید.

http://Garage.blogfa.com

بدی و خوبی

ewa — Sun, 13 Jul 2008 15:22:18 GMT

دادگاهی بود.

هست!.

در این دادگاه یک روز بدی و خوبی باهم رفتند که از هم برای همیشه جدا بشوند.

بدی و خوبی با هم به اتاق آسانسور می روند.

بدی با کینه شماره ی ۷ را می زند.

بدی:(سیگاری روشن می کند)

خوبی:(آدامس را به دهان می گذارد) بفرمایید.

بدی:نمی خواهم.

خوبی:(پاکت آدامس را در جیب می گذارد)

صدای موسقی ملایم آسانسور می آید.

خوبی:چه صدای دلنشینی!

بدی:(سیگارش را با حرص به زمین می اندازد و به بالای دریچه ی آسانسور می رود و سیم صدا را قطع می کند به پایین می آید ابرو هایش را بالا و پایین می کند) حالا بهتر شد٬آخر صدای قریژ قریژ برخورد آسانسور با دیوار که بهتر است٬این طور نیست؟

خوبی:(دست هایش را بر هم گره میکند)آه٬آری موسقی دلنوازیست به راستی چون رخ مان نزدیک هم در آینه ی رو به رویمان.

بدی:(اخم هایش چون دستان گره کرده ی خوبی می شود)تو که رخی نداری٬قدت کوتاه است٬موهایت پوسیده و بی رشد است٬لبان گشادی داری.

خوبی:بلی٬شاید در نگاهت من چنین باشم لیک در آینه خود را چون آهویی با گیسوان گره خورده دختری زیباررو چون لایقت می دانم.

بدی:اگر تو زیبا رویی پس به من چه می گویی؟

خوبی: تو پسری زیبا٬با ادب و خانواده داری٬قدت بلند و لباس برازنده بر تن داری که سرتاسرش از زر است٬سرور من.

بدی:(کمی لبخند غرور آمیز می زند) کافیست٬ من دیگر خام تو نمی شوم ای زشت٬ای بی تربیت و بی اصل و نسب٬آخر در این راز خدا ماندم که چگونه به این ظریفی و چابکی توانسته بد ترکیب ترین را بسازد.

خوبی:برایت کنیز می شوم٬چون لیلی باتو می مانم اگر این افتخار را به من دهی.

بدی:من نیازی ندارم به تو٬کرول کرول امثال تو هر شب بر بالینم می خوابیدند وقتی چشمت را دور می دیدند٬من با مکلارنم صد ها هزار بهتر از تو در تور می اندازم.

خوبی:باشد٬باشد من حرفی ندارم

خوبی:(دست به سینه به آینه نگاه می کند و گاهی ژستی می گیرد)

بدی:(پس از مدتی که نگاه چپ چپ می کند٬ داد می زند)آخر حرصم را به جوش رساندی.

بدی:(مشتی بر آینه می زند)

(آینه چون آبشار با زمین وصلت می کند و گردن بندی نقره ای شده و بر گردن خوبی آویزان می شود)

خوبی:زیباست٬اینطور نیست؟

بدی:خیر٬البته که خیر...

خوبی:باشد٬خود دانید

خوبی:(باز هم به رو به رویش نگاه می کند و جلوی دیوار ژست می گیرد)

بدی:چه در سر داری؟

خوبی:منظورت را نمی فهمم

بدی:طبقه ی ششم هستیم و یک طبقه تا جداییمان فاصله مانده٬چه حسی داری؟

خوبی:حس می کنم کمی خوشگل تر شده ام.

بدی:گفته بودی حست درباره ی من چیست؟

خوبی:حسم این است که خوشگل تر از همیشه شده ام.

بدی:چه می گویی آخر٬پرسیدم درباره ی من چه حسی داری؟حواست هست؟

خوبی:چقدر من دلربا و فریبنده شده ام٬زیبا تر از دوشیزه ی لوئی شانزدهم.

بدی:چه؟

خوبی:(یک آن سرش را به سمت بدی می کند)

بدی:(قلبش به تپش در میاید)

بدی:(هول می شود٬رنگش می پرد)آهای٬دیوانه شدی که این چنین با شتاب به من می نگری؟

خوبی:تا طبقه ی هفتم یک طبقه مانده٬لبت تا لبم یک لحظه مانده٬تپش قلبت یک آن زیاد شده٬بین من و تو یک دوستت دارم مانده.

بدی:(قند در دلش آب شد) راستی که چنین است؟!

بدی:( خم میشود و ته سیگارش را بر می دارد٬دریچه ی بالای آسانسور را باز می کند٬ته سیگار را به بیرون می اندازد٬سیم موسقی را وصل می کند و دوباره باز می گردد)

خوبی:(تا بدی را می بیند لبش را جلو می برد)

(چشمها بسته می شود)

بدی:دوستت دارم.

خوبی:عاشقت هستم.

بدی و خوبی با هم٬دست در دست هم با موسقی در آن جای تنگ٬تانگو می رقصند.

درب آسانسور باز می شود و صدای زنی می آید که می گوید:طبقه ی هفتم.

خوبی:(با روی خوش شماره ی پارکینگ را می زند)

درب آسانسور بسته می شود. دوباره موسقی به صدا در می آید و...

کیهان

من

ewa — Sat, 12 Jul 2008 22:20:18 GMT

اسم: کیهان

فامیل: EWA

متولد: ۷شهریور

اسم مستعار: کیهن٬کیان٬پیکان

محل زندگی:ایران-تهران

شغل: دانش آموز-دبیرستان

رشته: فنی حرفه ای-هنر

هدف درس خواندن: تنها هدفم اینه که به طرف نوک قله حرکت کنم به طرف خوده خود نوکش.

نوک قله: تا حالا هیچ کس نمی دونه

بیماری: کم خونی٬ترس از ارتفاع

بچه بودم دوست داشتم پلیس بشم.

بچه بودم دلم بی هوا برای یک نفر اونقدر تنگ می شد که نفس کشیدنم ارادی می شد.

بچه بودم کابوسم در خواب فقط این بود که از راه پله ها پرت بشم پایین.

بچه بودم از بوسهای بابام بدم میومد آخه سیبیلش خیلی به قول اون موقع ها تیغ تیغی بود.

شبا لپم بخاطر بوسهای بابام سرخ بود٬با این که توی خواب عمیق بودم از خواب می پریدم.

همیشه داداشم رو بخاطر حافظه اش که یادش بخیر ها رو یادش می موند تحسین می کردن و می کنن ولی نمی دونن من چه چیزایی یادمه که اگه بگم همه انگشت به دهن می مونن.

انشاهام همیشه ۲۰ بودن٬چون توی این کار سیاست داشتم٬ برای هر معلم در طول تحصیل مثله خودش می نوشتم٬اگر معلم جدی بود جدی می نوشتم٬اگر معلم گوگولی بود مثله خودش...

ولی علایق همکلاسی ها برام مهم تر بود و هر دو طرف رو جانب داری می کردم٬آخر این می شد که زنگ انشا ها فریاد بچه ها از کیهان کیهان کلاس رو روی سرش می ذاشت...

توی ورزشها فوتبال بودم همیشه٬تقریبا همیشه یکی از کاپیتان ها بودم ولی توی سنگ٬کاغذ٬قیچی همیشه می باختم...

از کیک خامه ای و شیرینی تر متنفرم و حتی توی تولدم هم لب به شیرینی و کیک نمی زنم و فقط همراه با بردارم کیک رو می بریم.

خجالتیم و این خجالت خیلی جاها به من ضربه زده و می زنه...

تابستونی که بعدش می رفتم اول راهنمایی تصمیم گرفتم که هنر بخونم.

رنگ مورد علاقه ام: نارنجی٬سیاه٬سفید.

ساز مورد علاقه ام: سه تار٬ویولون٬پیانو.

کارگردانم: کریستف کیشلوفسکی.

بازیگرم: الفردو جیمز پاچینو.

محبوب ترین سبک موسقیم: کلاسیک

معمولا فکر می کنم و از خواب دیدن خیلی خوشم میاد٬ فکرام معمولا به هیچ کجا ختم نمی شن و همینجور ادامه دارن...

توی آسمون همیشه یک چیزها عجیب غریبی می بینم که نمی تونم بهتون توضیح بدم آخه شما نمی تونید ببینید و در کل خودم هم نمی تونم توضیحش بدم...

از چیزی که تو زندگی ازش متنفرم٬تنها چیزی که ازش بی نهایت بی نهایت بی نهایت متنفرم٬ شهوت هست٬می خوام روی اسمش اوق بزنم٬می خوام با شیطون وصلت کنم شهوت رو نبینم... من پنجره ام رو بستم روی تمام کارهایی که به شهوت ممکنه ختم بشه و پرده ای ضخیم آویزون کردم تا ذره ای نور شهوت توی خونه ی افکارم نباشه.

بعضی اوقات-مثله همین الان- نمی تونم حرف بزنم از بس کلمات زیاد توی ترافیک مغزم همهمه می کنن و ازدواج می کنن و جملات زیاد درست می کنن و پشت بندش بچه هاشون به این اتوبان اضافه و من رو گیج می کنن.

دوست دارم وقتی کاملا مستقل شدم اولین کاری که بکنم پاکت سیگار ویلسون رو بذارم تو جیبم و سر ظهر برم وسط یک میدون شلوغ بشینم و یک نخ بکشم و میدون رو مثله رودخونه بکشم روی چشمام و ماشین ها هم هر کدوم موج بشن و من تا آخرین پک سیگار همون طور بمونم...

تاحالا در عمرم یکی از تجربه های نادری که داشتم این بود که ساعت طرفای ۲ صبح بود که بدون هیچ گونه دلیلی زدم زیر گریه و دقیقا تا ۴ یا ۵ صبح بدون توقفی گریه کردم و بعدش بی هوش شدم و صبح اون روز صورتم نوچ شده بود و مثله تخته پاک کن نرم...

نظر هیچ کسی توی این دنیا برام مهم نیست بجز افراد خیلی کم توی زندگیم که خیلی کم هستند...

هرچی دارم تجربه ی خودم بوده و این رو از اجتماع بدست آوردم از همون اجتماعی که همه می گن من ازش بویی نبردم...

از نظر من دنیا همینه:سیاه و سفید هیچ رنگ نارنجی ای توش دیده نمی شه٬مثله برفک تلویزیون فقط دورنگه٬که هر چی میریم توی این تلاطم وحشی آب جلو تر رنگ سیاه چیره تر می شه...

از صدای شاملو و نامجو خوشم میاد...

خیلی تنهایی رو دوست دارم٬همیشه مشتاق مکانهای خلوتم که MP3 رو روشن کنم و آهنگ های سبک مورد علاقه ام رو گوش کنم و همین جور فکر کنم...

از نشستن خوشم میاد٬از پیاده روی تنهایی خوشم میاد

از اظهار نظر بینندگان این وبلاگ خوشم میاد٬از نقطه نظرهاشون و در آخر کمک کردن به این که من از سر جام پاشم و پیشرفت کنم خوشم میاد هر چند کم باشند...

هیچ کس نمی تونه مثله من تنها باشه این جمله ایست که همیشه با خودم می گمش و افتخار می کنم همین جوری...

از خندیدن بی مورد لذت می برم٬از فحاشی طوری که خالیه خالی شم لذت می برم.

دوست دارم هر لحظه ام با لحظه ی بعدم متفاوت باشه حالا لحظه می خواد ناراحت کننده باشه می خواد باعث خوشحالی...

خیلی دلم می خواد یک روز اولین کاری که علیه خجالتم می کنم این باشه که برم پیش یک گدا سر خیابون باهم دردل کنیم...

یکی از آرزو هام تنهایی محض٬طوری که صدا برخورد گازهای اکسیژن باهم٬هم نباشه... این آرزو وقتی برقامون می ره کم کم حس میشه تا وقتی به اوج میرسم برقا میاد.

عاشق نوشتنم٬ولی چه کنم که شدم مثله اون پسره توی دبیرستانمون که ۷ تا تجدیدی آورده بود و ریاضی فیزیک می خوند و وقتی مدیرمون ازش پرسید:پسر جان اصلا براچی ریاضی فیزیک می خونی چرا نمی ری کاردانش و ...؟ گفت: آخه بهش علاقه دارم.

از درسهای ریاضی٬فیزیک٬شیمی٬ و مخصوصا دینی متنفرم.

همیشه برای مادر تاسف می خورم که فکر می کنه زندگی زیباست٬که همه چیز رو زیبا می بینه٬که وقتی خیلی عصبانیه چند ثانیه مکس می کنه و با لحن خوب فروکش می کنه٬از ریکی کردن و انرژی درمانی و اینجور چیزا متنفرم.

نوشته هام سیاهند چون٬چون٬چه میدونم! خودشون سیاه می شن٬تنهایی من یعنی تاریکی یعنی سیاهی.

از مشت زدن به دیوار لذت خاصی می برم چون آرومم می کنه٬به قول فیلم((یک فیلم کوتاه درباره ی عشق)) کیشلوفسکی(همون خدای خودم) وقتی مارتین گریه اش می گرفت اتو رو می زد به برق و می ذاشتش رو شونش تا بسوزه...((بعد درد دنیویت از بین میره و مغزت به چیز به ظاهر مهم تر یعنی درد بدنت می رسه پس گریه ات بند خواهد آمد)).

در آخر...

یکی از آرزو های خیلی بزرگم اینه که هیچ وقت به نوک قله نرسم٬ من جام خوبه٬اگه شما می خواهید برسید٬برسید ولی از من نخواهید که باهاتون بیام...

نمی خوام برسم چون اگه برسم٬دیگه هدفی نخواهم داشت٬بی تفاوت می شینم روی نوک قله و MP3 رو روشن می کنم و گوش می کنم اما دیگر هرگز نمی توانم فکر بکنم٬هرگز نمی توانم غرق بشوم...

واسه همین از عاشق بودن خیلی خوشم میاد چون یکی از کارهایی ست که انسان انجام میدهد و به جایی نمی رسد و آخر به هدفش نمی رسد.

او با گیتار برقیش هنوز داشت دیوانه وار می نواخت

ewa — Thu, 10 Jul 2008 14:42:18 GMT

او با گیتار برقیش هنوز داشت دیوانه وار می نواخت.

دود سیگار از حلقه زدن گذشته بود و به چهره ی اسکلت شبیه شده بود.

علف ها تمام شده بودند و مانده بود چند کیلویی حشیش٬چند کیلویی تریاک٬چند شیشه ای ویسکی و چند لیتری وودکا.

چشمان از دست رفته بود.

رقص ها هر لحظه به شلی می رفت.

پدر روحانی آن بالا روی سن داشت لاس می زد.

هنوز کار دوستم با دوستاش در دست شویی تمام نشده بود.

دست شویی تازه آب و جارو شده بود طوری که از دست شویی مسجد ها هم تمیز تر بود٬ چه فایده که آب های لزج از آینه و شیرههای دستشویی آویزان شده بود.

سرود مذهبی یک شیطان پرست به گوش می رسید.

او با گیتار برقیش هنوز داشت دیوانه وار می نواخت.

سرم گیج می رفت و مثله خروس وقتی دونه می خوره سرم رو می خواستم روی بالشهای مامانی داف ها بذارم و شیرشون رو با نی سر بکشم.

دستم در اختیار خودم نبود.

چشمانم در اختیار خوشگل ها بود و بی شرف ها با تکون دادن بعضی جاهاشون منو هیبنوتیزم می کردن.

فرشته ای از جانب خدا به مهمانی ما آمده بود و همراه با صدای گیتار برقی با میله ی روی سن ور می رفت و بالا پایین می کرد...

دست در جیبم زدم که پاکت سیگارم رو بردارم که خالی بود.

دنبال جایی برای نشستن می گشتم٬ حال و روز خوشی نداشتم.

روحم جلو تر از خودم راه می رفت و به دافها تیکه می نداخت.

بلاخره جای نشستن پیدا کردم.

خیس کرده بودم.

دختری رو به روم نشسته بود و دستش شراب بود.

اونجا کسی به کسی رحم نمی کرد و من اینو می دونستم.

دلم می خواست یک اتاق باشه و یک آنجلینا جولی و کمی یخ و میگو...

مه ای غلیظ تر از صدای مایکل جکسون همه جا رو گرفته بود.

بهم اکس تعارف شد و سه٬چهار تایی برداشتم.

همه رو یهو دادم بالا.

دختری ظاهر شد مثله جوونی های ملکه ی انگلیس.

پریدم روش تا می تونستم خیس خالیش کردم.

دیگه سیر شده بودم و اون هنوز خسته نشده بود.

با خودم گفتم عجب روئین تنیه دیگه این!

کم نیاوردم تا می تونستم...

تا می تونستم...

صدای گیتار برقی تند شد.

تا می تونستم...

صدای گیتار برقی ترکیده بود از تندی.

تا می تونستم...

دیوانه وار شده بود.

تا در توان داشتم...

صدای گیتار چند ثانیه قطع شد.

من هم دست از کار کشیدم.

بی هوش شده بود.

چِت کرده بودم.

از اون اکس لعنتی بیرون اومدم.

فکر می کردم دختره خیالیه.

هنوز بی هوش بود.

صورتش پشت به من بود٬صورتش رو برگردوندم.

اصلا شبیه ملکه انگلیس نبود.

اون خواهر خودم بود!

نبضش از کار افتاده بود...

به دست شویی رفتم٬ آبهای لزج قرمز روی سفید در و دیوارش رو پشونده بود.

صلیبی بر گردن داشتم.

شکستمش.

رگم رو زدم.

آب لزج قرمز من هم به بقیه اضافه و سرتاسر دستشویی رو گرفت.

او با گیتار برقیش هنوز داشت دیوانه وار می نواخت.

كیهان

اولین روز آشناییمون

ewa — Tue, 08 Jul 2008 21:51:18 GMT

در اولین روز آشناییمون گفت:رهایت نمی کنم

در اولین روز آشناییمون رفتیم به روستایی که رودخانه ای به زیبایی رخسارش داشت٬ گلهایی به اندازه ی ۳ تا آدم عاشق مثل ما داشت...

از دور٬ نمایی زیبا به مانند حرفهایش بود...

هوا سرد بود و برگها از عشق ما خجالت کشیده بودند و هریک آرزو داشتند لحظه ای پای یکی از ماها بر روی آنها برود و موسقی خرش خرش را بصدا در بیاورند.

آه٬اولین روز آشناییمون زاغی به ما نگاه می کرد و صدایش چون سرفه های ناز عشق من شده بود...

بیشه زاری بود طلایی که برای خیلی ها وصف ناپذیر و بی نظیر بود ولی برای من خیر چرا که هر وقت دلم برای آن منظره تنگ می شد بر روی موهای عشقم دست می کشیدم و حسی داشتم که کسی نمی تواند درک کند...

اولین روز آشناییمون بود و خوردن ساندویچ.

دوست داشتم همان ساندویچ باشم تا بتوانم لبان خونین رنگ و بی همتایش را حس کنم٬دندانش را مانند اره بر روی من بگذارد و من با حس خوشحالی و مسرت به انتظاره نصف شدنم بمانم.

اولین روز آشناییمون مانند برزخ بود٬کوه ها آرام به تماشای ما دو عاشق همیشگی نشسته بودند و تلاش می کردند که هریک خود را بشکل سینه های خوش فرم و کم نظیر عشق من در بیاورند.

آه٬اولین روز آشناییمون بود که مورچه ای به روی دست عشق من رفت ٬بیچاره مورچه سر در گم شده بود آخر تا بحال چنین راه صاف و سیقلی خورده ای را ندیده بود با زبان بی زبان داشت بر روی زمین دست عشق من فریاد شادی سر می داد٬ آنقدر راه برایش صاف بود که گاه گاه آن مورچه ی ماهر لیز می خورد.

اولین روز آشناییمون شب چهاردهم ماه قمری بود و باید ماه به صورت قرص کامل در میامد اما برای هنر نمایی٬ خود را هلالی کرد و لحظه لحظه سعی می کرد خود را مانند خنده های عشق من در بیاورد٬ پس روژه لب را از سرخی آسمان در خواست کرد و ماتیک را از سنگ های گداخته شده نزدیک رودخانه...

اولین روز آشناییمون بود که اولین دوستت دارم را نمی دانم در عالم واقعیت شنیدم یا در رویا٬ از عشقم پرسیدم عزیزم چیزی گفتی؟ به چشمانش نگاه کردم که اتصالی کرده بود و مدام جرقه میزد٬خجالت کشید و گفت: نه عزیزم.

آه که هنوزم اولین روز آشناییمون تمام نشده می خواستم به خدا بگم من از تو بهترم٬به آسمان نگاه کردم نمی دانم چه شده بود که همه جا عشق من جلویم بود٬ رفتم خانه ی یک روستایی او جلویم بود٬ رفتم در اصطبل او با من بود٬ رفتم و چشمانم را حتی از فاصله ی دماغ عشقم به گل شقایق نزدیک کردم در راس گل عشقم سرش را بیرون درآورد بر لبانم بوسه زد.

می خواستم در آن لحظه سیمی نازک تر از سیم «می» ویولن از آب دهان عشقم بسازم که از ناخن کشیدن روی فلز هم نازک تر باشد.

آه اولین روز آشناییمون مایل بود ما را باهم تنها بگذارد و جایش را به اولین شب آشناییمون داد.

عشق من در بدترین لباس بهترین بود٬در کثیف ترین قیافه خوشگل ترین بود.

در این بین بود که دلم برای خدا سوخت که تنهاست و مادام باید از این لذت بی نصیب بماند چه سرنوشتی برای خدا دمیده.

صدای نفس های عشقم را شنیدم به گمانم آمده بود کنار گوشم...

آه اولین شب آشناییمون بود که دیگر واقعا لبان دایره شده داشت نزدیک گونه ی راستم می شد...

از خواب پریدم...

اولین کاری که کردم سراسیمه به سمت آینه ی خاک خورده ای کنار تختم بود رفتم٬ آینه زیاد از حد بالا بود٬ دستم را بلند کردم تا آن را نزدیک خودم کنم که تکانی خورد و بر سرم افتاد و هر دو شکستیم٬ و من از صندلی چرخ دارم به زمین افتادم...

تکه ی خورد شده ی آینه را برداشتم٬ خون از سرم می جوشید...

در آینه خودم را دیدم که چروک هایم بیشتر شده و موهایم ژولیده تر.

آنی به سرم زد که مسئله برای پنجاه و هشت پاییز قبل بود و رد ماتیکی بر روی گونه ام نبود٬ چشمانم دیگر سو نداشت و ریز بین نبود ولی نمی دانم توهم بود یا نه ولی خونهایی که از سرم میامد بصورت لب عشقم در اولین روز آشناییمون در آمد و به آرامی از لا به لای خمودگی ها و چاله های صورتم به روی سرامیک های اتاقم واقع در خانه ی سالمندان جاری می شد.

ماه قرص شده بود و عزرائیل داشت با ویولن برایم می نواخت و به آرامی سردی و لمسی را از نوک انگشت پایم جایی که صدای نت برگ های پاییزی را در اولین روز آشناییمون می نواخت را حس می کردم...

در آخرین روز زندگیم عزرائیل گفت:رهایت می کنم.

وصیتم فقط یک روز بود و یادگارم هم شب همان روز...

کیهان

در گذرم

ewa — Mon, 07 Jul 2008 12:22:18 GMT

از هی هی چوپان می گذرم.

از چهره ی غوکان می گذرم.

از علفهای رقاص می گذرم.

از شرابهای ریواس می گذرم.

از کوچه بیابان

آنجا که خوبان

آنجا که بدان

آنجا که بهم می رسند می گذرم.

از خدای منان می گذرم.

از دلهای خندان می گذرم.

از افق دور می گذرم.

از چپق و دود می گذرم.

ریشی که سفید شد از من

از آن هم می گذرم.

خانواده هم از دم می گذرم.

از پیر درویش می گذرم.

از آخ آخ نیش می گذرم.

از غرب

از شرق

از شمال

از هر کجا می گذرم.

از این خفا می گذرم.

از هلهله ی این همه عمر می گذرم.

از ولوله ی این همه کفر می گذرم.

از شهوت خالی به کجا خواهی و چه دانی؟

این تن من است اگر نیتم را بدانی.

از نیت بد

از نیت کج

از نیت خوب

از نیت کلی

از همدردی با کُلی می گذرم.

از عاشق دل سوخته می گذرم.

از عاشق زنده

تا عاشق مرده می گذرم.

از عشق خدایی می گذرم.

از درد جدایی می گذرم.

از خال مدفون بالا ابرو می گذرم.

از حال غیب زیر پول و پارو می گذرم.

از خوارش پس سر در بی کاری می گذرم.

از نوازش این سگ در رویای خواب و بیداری می گذرم.

از همه می گذرم.

از هیچ می گذرم.

از دادن تو هم حتی می گذرم ای چشم بصیرت.

اما محال است لحظه ای از تو بگذرم ای طبیعت.

کیهان

در باره در ادامه...

My Interview With SOME ONE

ewa — Sat, 05 Jul 2008 23:33:18 GMT

بلاخره با کمک پسر خاله ام تونستم کاری که چند ماهی بود می خواستم بکنم رو پیاده کنم...

مصاحبه ای داشتم با یکی از دی جی های فرانسه که در پایین مشاهده می کنید...

من به فارسی می گفتم پسر خالم ترجمه ش می کرد و اینی شد که میبینید.

درکل آدم خوبیه٬من که وقتی چت می کردیم لذت بردم.

Here is My Interview with a French DJ

SOME ONE

Combien avez- vous eus de concerts jusqu’ aujourd’ hui?

چند تا کنسرت تا حالا داشتی؟

SOME ONE : Pour un DJ il s'agit plus de représentations que de concerts et pour être franc je ne les compte plus, tout ce que je peux dire c'est que j'ai pas mal de soirées à mon actif.

برای دی جی هایی مثله من دیگه نمی شمرنشون.

Qui est KIM dont vous avez une photo dans votre site?

»کیم« کیه که عکسش رو توی سایتت گذاشتی؟

SOME ONE : KIM est une très bonne amie à moi qui à gentilment accepté de participer à mon projet d'album en figurant sur le verso de la jaquette.

کیم یک دوسته خیلی خوبمه که قبول کرده که بهم کمک کنه توی پروژه ی آلبوم هام که عکسش رو گذاشتم توی سایت.

Ou voulez- vous arrivez dans 5 ans?

5 ساله دیگه می خوای کجا برسی؟

SOME ONE : J'espère que mon album aura fait beaucoup de bruit, et que je serai un artiste reconnu dans beaucoup de pays dont le japon ou je commence à faire mon trou.

J'espère également pouvoir faire des représentations autour du monde et faire danser principalement le public avec mes titres.

Et une fois que j'aurai sorti pas mal de production faire des lives comme les Daft Punk ont fait à travers tous les continents avec des prestations aussi impressionantes.

امیدوارم که آلبوم هام خیلی خوب از آب در بیان و من یک هنرمند شناخته تو دنیا بشم، مخصوصا توی ژاپن جایی که دارم خوب پیشرفت می کنم.

امیدوارم که زیاد کنسرت داشته باشم تو دنیا و مردم رو برقصونم.

وقتی که زیاد آلبوم دادم بیرون امیدوارم کنسرت های زنده داشته باشم مثله کاری که گروه»دفت پانک« کرد توی دنیا.

Aimeriez- vous que les iraniens vous connaissent?

می خوای ایرانی ها هم بشناسنت؟

SOME ONE : Bien sur que oui, pour moi il n'y a pas de différences à faire quand il s'agit du public, je serais aussi fier d'être connu pas des italiens, japonais, anglais ou iraniens. Mon unique but est de satisfaire un maximum de personnes à travers le monde.

Je serai très fier d'être une star en Iran, je viendrai avec plaisir si je devais être invité.

معلومه که می خوام، برای من هیچ فرقی نداره وقتی راجع به مردم صحبت می شه، همون قدر خوشحال می شم که از ایتالیایی ها،ژاپنی ها،انگلیسی ها، یا حتی ایرانی ها.

تنها آرزوی من اینه که آدم های دنیا رو خوشحال کنم.

خیلی دوست دارم یک ستاره بشم تو ایران و با کمال میل به ایران میام اگر یک روزی دعوتم کنن.

Comme en iran, les discotecs sont interdites vous deviendriez surement une stars car les iraniens ecoutent baucoup de musique de votre style dans leur voitures.

چون تو ایران دیسکو نیست،به امکان زیاد ستاره خواهی شد، برای اینکه ایرانی ها زیاد موزیک های سبک شما رو توی ماشین هاشون گوش می دن.

SOME ONE : Dommage que les discothèques soient interdites, il ne me reste plus qu'à commercialiser mes cd en iran pour que tous le peuple iranien puisse conduire avec de la bonne musique dans son autoradio.

Peut être qu'il serait possible que j'organise des soirées en plein air chez vous.

حیفه که دیسکو غیر مجاز باشه، پس بهتره که سی دی هام رو توی ایران بفروشم،برای اینکه مردم ایران بتونن موزیک هامو گوش کنن تو ماشیناشون.

شایدم یک روزی بشه کنسرت روباز اجرا کنم پیش شما.

Qu etudiez- vous a l’ universite ?

چی می خونی توی دانشگاه؟

SOME ONE : J'ai fais des études de commerce, et je me suis retrouvé par hasard dans le milieu de la musique que j'ai tout de suite adopté et dans lequel je compte rester pour longtemps.

اقتصاد خوندم، بعدش هم خودم رو توی دنیای موزیک دیدم و بهش علاقه مند شدم و دوست دارم در آینده توش پیشرفت کنم.

Avez- vous des freres et seurs dans le monde de la musique?

خواهر یا برادری توی دنیای موزیک داری؟

SOME ONE : Non, par contre mon père est trompettiste je lui doit peut être le sens du rythme.

نه، ولی بابام ساک سیفون می زنه و شایدم به اون رفتم.

Pourquoi avez- vous choisi d’ etre DJ?

برای چی دی جی رو انتخاب کردی؟

Aulieu du classic?

به جای کلاسیک؟

SOME ONE : C'est un pur hasard. J'ai choisi de faire dj car c'est en écoutant la radio que je suis tombé amoureux des sons house, electro, techno et autres sons puissants qui m'ont donné envie de composer ce genre de musique en apportant ma touche personnelle pour faire danser le public sur le dancefloor et faire monter l'excitation afin que les gens puissent tout oublier et juste se défouler.

همین جوری خواستم دی جی بشم چون از طرفی خیلی رادیو گوش می دادم و یهو افتادم به عشق سبک »هوس الکترو تکنو«((تکنو های خونگی که با ابزاری مثله کیبورد،کامپوتر و... درست می شه)) و بقیه ی صدا های قویه دیگه، که به من انرژی واسه ساختن اینجور موزیک هارو با سبک خودم می ده و برای اینکه آدم ها بتونن همه چیز رو فراموش کنن و برقصند توی سالون رقص.

Pour la derniere question;la deuxieme langue des iraniens apres l’ iranien et l’ englais alors pourquoi votre site et uniquement en francais ?

به عنوان سوال آخر، زبون دوم ایرانی ها جز فارسیشون، انگلیسیه، چرا سایتت به زبونه فرانسویه فقط؟

SOME ONE : il est vrai que l'anglais permettrait d'accrocher un public international car l'anglais est une langue universelle, mais en créant ce site je ne pensais pas que j'aurai autant de succés de l'autre coté des frontières. Mais maintenant que je suis diffusé entre autres à TOKYO, BELGRADE, et peut être bientot en Iran, il serait bien que mon site soit traduit en anglais.

درسته که انگلیسی می تونه مردم سرتاسر دنیا رو با هم مرتبط کنه چون زبون بین المللی هست ولی با ساختنه این سایت فکر نمی کردم اینقدر آدم آهنگ هام رو گوش بدن تا اون ور مرز فرانسه، ولی الان که آهنگ هام توی شهرهای توکیو،بلگراید، و شاید هم تو ایران بهتر می شه که سایت به انگلیسی ترجمه بشه.

Merci d’ avoir accepte cette interview et j’ espere qu’ un jour j’ entendrai vos chansons en Iran, bon courage et bonne continuation.

مرسی که این مصاحبه رو با من انجام دادی و امیدوارم یک روز آهنگ هاتو توی ایران هم بشنوم، موفق باشی.

SOME ONE : de rien, merci a vous de vous etre intéressé à moi, et peut être que votre interview permettra de me faire connaitre par les iraniens. Si vous voulez connaitre les toutes dernières news rendez vous sur www.someonemusic.com

خواهش می کنم، مرسی از شما که با من مصاحبه کردی، باشه که مصاحبه ی شما من رو توی ایران بشناسونه، اگه می خواین از آخرین اخبار در مورد من با خبر بشید به سایتم برید.

WWW.SOMEONEMUSIC.COM

و در آخر خواست نظر شما بینندگان این وبلاگ رو درباره ی خودش بدونه...

نظر های شما به فرانسوی ترجمه و براش میل میشه...

اگر حرف دیگه یا هر چیزه دیگه در موردش داشتین توی نظرات بگید تا ترجمه و میل بشه.

توی سایتش اگه هنوز هم باشه توی قسمت ویدیوش می تونید یک کلیپ باحال ببینید، از دستش ندید... برای دیدن یکی از کلیپ های باحالش اینجا کلیک کنید ولی بگم که توی این کلیپ خودش نیست یکی از دوستاشه...

داستان نویسی 3 خطی

ewa — Thu, 03 Jul 2008 19:09:18 GMT

در این داستان نویسی ۳ خطی که فقط به افرادی که از آنها دعوت شده و می شود به شرح زیر می باشد...

در کل تعداد افراد دعوت شده ۵ نفر خواهند بود و فقط و فقط با ایمیل اینجانب(kpierce007@yahoo.com) می توانند ارتباط داشته باشند.

شما نمی توانید تقاضای دعوت نامه کنید و فقط اینجانب از شما دعوت می کنم.

چگونگی پذیرش افراد به شرح زیر:

اینجانب به وبلاگ هایی که دیده ام و می بینم سر زده و از کسانی که افکارشان برای من جالب است دعوت به عمل میاورم.

درباره ی داستان نویسی ۳ خطی

دعوت شدگان نوشته ی خود را درباره ی هر موضوعی می توانند بنویسند((بجز در زمینه ی سیاسی٬مذهبی٬ورزشی))

دعوت شدگان نوشته ی خود را باید در مورد یک شخصیت بنویسند و او را حداکثر در ۳ خط شرح دهند...

و در آخر نوشته ها باهم یکی می شوند یعنی ۵ نفر با ۵ فکر مستقل و ۵ موضوع مختلف حداکثر تا ۱۵ خط به هم وصل می شوند٬ چگونه؟
بعد از اینکه همه نوشته هایشان را تا زمان مقرر به اتمام رساندند اینجانب با اضافه کردن و کم کردن و در کل یک ویرایش کلی در متن ها سعی می کنم که نوشته ها را به یکدیگر مربوط کنم...

دعوت شدگان تا ۳ روز بعد از فرستادن دعوت نامه مهلت دارند تا اعلام آمادگی کنند.(از طریق ایمیل)

دعوت شدگان تا مورخ ۱۳۸۷/۵/۱ وقت برای تکمیل داستان خود دارند و نوشته ی خود را به ایمیل اینجانب ارسال می کنند...

در آخر داستان کلی و مرجع در این وبلاگ به نمایش در می آید.

راه دیگر...

راه دیگر ارسال اعلام آمادگی و نوشته ی دعوت شدگان ارسال نظر خصوصی است...